Ահա ևս մեկ ավարտ...բայց նոր` ավելի լավ կյանքի սկիզբ...

    Տարեվերջյան ջերմ ողջույններս բոլորին: Ամանորին մնացել են հաշված ժամեր: Բոլորի տանը տոնական խառնաշփոթ է, մեր տունն էլ բացառություն չէ: Բայց ես ցանկացա անպայման գրել այս գրառումը, որպես տարվա փակում: Ես եկա այս ասպարեզ ընդհամենը 2 ամիս առաջ: Ես դեռ չեմ հասցրել շատ բան ասել ձեզ, բայց կարծում եմ այս ընթացքում քիչ բան էլ չեմ ասել: Ու ես հասցրել եմ սիրվել իմ կողմից շաաատ սիրված ընթերցողներիս կողմից:  Շնորհակալ եմ, որ կողքիս եք: Հատկապես շաաատ մեծ շնորհակալություն եմ ուզում հայտնել <<Քայլ առ քայլ…>> բլոգի Հասմիկին և <<Իմ աշխարհը` ձեր աչքերով>> բլոգի Սիրարփիին: Շնորհակալություն ամեն ինչի համար:

Հայտնաբերվել է նոր վարակ` ամանորյա հեքիաթային տրամադրություն անունով.....

  Լա-լա-լա     լա-լա-լա    լա-լա-լա-լա-լաաաա………...Ուրախագույնս ուրախ բարևներս բոլոր ընթերցողներիս: Բարձր տրամադրությամբ եկել եմ ձեզ ժպիտ պարգևեմ: Գլխիս դրված Ձմեռ Պապիկի գլխարկը մի տեսակ հեքիաթային և պայծառ տրամադրություն է ստեղծել ինձ մոտ: Ու ես անպայման ուզում եմ դրանով վարակել ձեզ:Դրա համաաաար առաջարկում եմ դիտել ներքևում դրված տեսահոլովակները` ցանկալի է գլխարկներով և ամանորյա տաք շնչով պարուրված: Առաջինը ցանկալի է, բայց պարտադիր չէ, երկրորդը` և ցանկալի է և պարտադիր:))) Հավատացնում եմ հիասքանչ տրամադրությունը կապահովվի: Դե համեցեք, դիտեք, մեկնաբանեք…..

Պարը, որպես դրական էներգիայի աղբյուր...և թե ինչ են իրենցից ներկայացնում հնդկական պարերը:

Ես այսօր ուզում եմ գրել ինձ համար շատ հոգեհարազատ ու սիրելի թեմայի մասին: Մինչ կսկսեք կարդալը, ասեմ, որ նյութը բավականին երկար է, բայց չափազանց հետաքրքիր: Չեմ կարծում, որ արժե կարդալ ու կիսատ թողնել, այնպես, որ եթե ժամանակ չունեք կարդալ մինչև վերջ, ապա ավելի լավ կլինի մնա հետո գաք: Ուրեմն այսպես, ես գրելու եմ պարերի մասին, բայց ոչ թե սովորական, այլ հնդկական պարերի մասին:

    Մինչ հնդկականին անցնելը, մի փոքր պարի մասին: Կարծում եմ ոչ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ պարելը մարդուն հաղորդում է հսկայական դրական էներգիա: Բացի այդ, պարը զգալիորեն լավացնում է նյութափոխանակությունը,  սրտանոթային և շնչառական համակարգերի աշխատանքը, բարձրացնում է իմունիտետը: Պարը հատկապես օգնում է այն մարդկանց, ովքեր երկար ժամանակ են անցկացնում նստած վիճակում (այսինքն ժամերով նստում են համակարգչի դեմը, որը, ինչպես գիտենք մահացու վտանգի առաջ է կանգնեցնում մեզ…սրա մասին կարող եք կարդալ իմ կողմից շատ սիրելի http://www.e-armenians.com-ի այս գրառման մեջ)…Բազմաթիվ հոգեբանների տեսանկյունից պարը խորհուրդ է տրվում հատկապես նրանց, ում մոտ նկատվում է չափից դուրս վախի զգացողություն կամ անինքնավստահություն: Այս ամենի հետ մեկտեղ, այն օգնում է գեղեցկացնել կազմվածքը: Հաշվարկված է, որ 30 րոպե ժամանակակից պարը կարող է այրել մոտ 300 կկալ, իսկ բալետը և չիչոտկան 200 կկալ: Նշեմ նաև, որ պարերը բարձրացնում են աղջիկների սեքսուալությունը (տնավարի ասած դառնում են sexy): Բժիշկ-արվեստա-թերապեֆտների կարծիքով պարը ավելի լավ է բուժում հոգին, քան խոսքերը:    

Միիիի քիչ բողոքում եմ:)))

    Տոնական բարևներ տանջված Գունավորիկի կամ  ավելի շատ տանջված Սիրուշիկի կողմից: Ընթերցողներ ջաաան այսօր ուզում եմ բողոքեմ: Հա, Գունավորիկը ուզումա բողոքի: Դե իհարկե մեզ բոլորիս քաջ ծանոթ թեմայից`  դասերից:

    Գրու՜մ եմ, գրու՜մ եմ ու էլի գրում եմ………լա՜՜՜աաաաավ էլի, հերիք չի՞, հոգնեցի՜: Ինչքա՞ն կարելի է անհատական աշխատանքներ գրել: Քոռացա էս լարված գրելուց: Նենց էլ <<լավ>> ու <<հեշտ>> թեմա եմ ընտրել: Էսի հլը մի քիչ ոչինչ, բա հավանականությանս տեսությունը ո՞նց եմ գրելու: Հավանաբար շատ հավանականա, որ հավանականությանս տեսությունը ինձ կհասցնի հավանական խելագարության: :)))

Ողջույն ժպիտ, ես քեզ սպասում էի:)))

    Քայլում եմ սառած փողոցներով: Քայլում եմ դեպիիի………Չգիտեմ, թե դեպի ուր եմ քայլում: Պարզապես ուզում եմ մտածել, ուզում եմ երազել: Դրսում ցուրտ է: Նստում եմ նստարաններից մեկին ու սկսում դիտել սահադաշտում պարող մարդկանց: Որքան երջանիկ են նրանց դեմքերը` պարուրված պայծառ ժպիտներով: Իսկ ու՞ր է իմ ժպիտը: Կորցրե՞լ եմ, մոռացե՞լ ինչ-որ մեկի մոտ, թե պարզապես չքացել է: Փաստն այն է, որ ժպիտս չկա: Շարունակում եմ հետևել պարողներին: Մի օտարերկրացի ֆոտոխցիկով նկարում էր սահողներին, հանդիսատեսին: Հերթն հասավ ինձ` ժպտացի, նկարեց: Բայց մի րոպե….Ժպտացի՞……բայց իմ ժպիտը չկար, որտեղի՞ց հայտնվեց: Մի՞ թե դա կեղծ էր, մի՞ թե ես խաբեցի այդ մարդուն` տալով նրան կեղծ ժպիտ: